Lead

Jul 2 12 10:37 AM

Tags : :

So … enkele dagen voor het Leafers-weekend toch nog verlof kunnen versieren en een vreugdedansje was mijn deel! Ik kon en zou naar het Leafers forum naar Opheers gaan. Yes! Nog vlug eens alles controleren en een kwart litertje 20w50 mee, een flacon dot 3, een litertje 80w90 en de Series zal zich opnieuw moeten bewijzen.

Roofrack erop gevezen (met roofrack kan hij net niet in de garage), wat klapstoeltjes, een Makro-tentje dat ik ooit eens gekocht heb, slaapmatjes, slaapzakken, frigobox met wat flessen water, een emmer om de afwas te doen, toiletgerief, … en wat speelgoed voor de kids. Moeder de vrouw kan niet mee, dus het wordt een papa-kids weekendje.
De rit naar Opheers verliep vlot. Al spuwde de pas gereviseerde Fairey Overdrive wat olie naar buiten, langsheen de ‘breather’. Een eerste tussenstop in Pepingen en ik zag al direct spetters olie op het linkerachterwiel. Een bourage stuk? Of de ontluchter op de achteras die niet vlot meer overtollige druk naar buiten laat ontsnappen? Hmmm … weerom sleutel(werk?)(plezier?) …
De kids leven zich uit op de binnenspeeltuin langsheen de Ninoofse Steenweg in Pepingen. Ik geniet van een koffietje. Na een half uurtje terug vertrekken en toch nog even de bagage op het roofrack checken. Niets verschoven, alles zit nog netjes strak. On the road again.

De verdere rit verloopt vlotjes. Op ’t gemakske … of anders gezegd: op z’n Series.

Het einddoel nadert. Nog even een korte stop in een Aldi waar de kids een flesje frisdrank mogen kiezen en wat snoep … omdat ze onderweg wel flink geweest zijn en niet zoals heel soms een ganse rit bekvechten.

En dan, de Steenweg af en via mooie kronkelende landswegen zie ik plots een terrein vol moois! I made it! Whoehaaaaa!!!!!

Kwijl, kwijl … ik zie enkele bekende gezichten. ElTee met ‘the Boar’, Isa met haar sympathieke pick-up, Waldorf en nog een toffe kerel wiens naam ik vergeten ben.

Ik ben content.

Ik stap uit en zeg de bende goeiedag. Toffe mensen … gezellig sfeertje, gemoedelijk.

Ik zoek een plekje om mijn tentje neer te planten. Eerst een zeil strak spannen, tentje erop zetten, slaapmatjes en slaapzakken erin, frigobox naast de tent, de stoeltjes … en de twee kisten met reservekledij en alle andere troep zet ik dicht bij het tentje.

De kids hebben al onmiddellijk vriendjes gevonden en het doet me deugd de ukkies zo onbezonnen rond te zien crossen.

Het tentje opzetten was wat klote. Bleek dat ik domweg de verkeerde tentstokken ingeladen had. Grrr … wat gefriemel met spanbandjes en hup … de tent staat iets of wat recht.

Ik beloon mezelf met een Duvel en plof me neer in een klapstoeltje. Ik kom tot de vaststelling dat de tent er maar lullig bijstaat. Doet me denken aan die afgezakte tietjes die je ziet bij Afrikaanse vrouwen in één of ander onherbergzaam junglegebied. Vlam … ’t is al van dat. De Duvel doet zijn werk.

Passeert er dan een frisse madam die zich voorstelt als Miss Bugeye. Voor het ganse terrein schreeuwt ze dat het eten klaar is. Heb er wel zin in. Honger. Ik roep de kids en schuif aan bij ElTee, Isa, Waldorf en … Bompie(?).

De bbq was royaal en heerlijk! De stukjes vlees waren mooi gebakken, groentjes, allerlei sausjes. Mooi. Hoedje af voor de organisatie. Je moet het toch maar doen, voor zo’n grote hoop.

De prijzen voor drank zijn heel democratisch. De kids zitten samengehokt en hebben de grootste fun. Bij eentje hangt er al mayonaise aan zijn rechteroor en een ander heeft handen alsof die een ganse dag een Series gesleuteld heeft. Pottezwart!

Iedereen voldaan. Tijd voor … ach, waarom niet … een lekkere frisse pint. En er wordt wat over Land Rover geluld! Of wat had je gedacht. Ik leer ontzettend veel bij, want ik hang nog maar een klein jaartje in het Land Rover wereldje. Over lockers, snorkels in combinatie met oliebadfilters. Over motorconversies, schijfremmen rondom rond, stuurbekrachtiging, chassis wissels en nog véééél meer. En zo ging het ook over Overdrives. En da’s nu net iets wat me bijzonder intrigeert. Omdat ik zelf eentje van A tot Z gereviseerd heb, maar desondanks toch jankt en me … ok … ik geef het schoorvoetend toe … me zelfs slapeloze nachten bezorgd heeft. En het gesprek gaat over ene Jef die naar zijn zeggen een fluisterstille Overdrive heeft. Tijdens het Overdrive gesprek zijn we enkele pinten verder en ik geloof er eerlijk gezegd geen reet van. O wat bleek ik fout te zijn, zo zal later blijken.

Zo rond 23.00 uur is er nog taart en koffie voor de liefhebbers. Lekker! Opnieuw is de organisatie in de weer om het iedereen naar zijn zin te maken. Bewondering.

Zo rond middernacht … ik weet het niet zo goed meer (weer enkele pintjes verder weet-je-wel …) trekt iedereen naar zijn tentje. Ik vind de kids joelend rond het kampvuur. Nu had ik gedacht dat die knock-out zouden zijn, maar dat bleek een ijdele gedachte. Nog zo fris en monter als wat crossen ze van hot naar her. Alsof er Duracell batterijen mee gemoeid zijn.

Tentje in, slaapzak toeritsen en knurren maar. Al slaagden de kids er toch in om nog tot half één te giechelen, te friemelen, elkaar te porren, enz. enz. …

Zo rond half zes word ik wakker. Ai … dorst … nadorst … beetje houten hoofd. En dan moet ik douchen. Simple as that. Pas dan kom ik er door … douchen …

De kids slapen als muizekes in het meel. Die knurren wel lekker door. Ik kruip op handen en voeten uit de tent en veer recht. Sta met mijn voetjes in het natte gras. En zie me nu staan, zo denk ik bij mezelf. In mijn onderbroek, met een houten kop, in een weide, in Opheers, met een 32-jaar oude Land Rover. Oh well … i don’t care. Ik laat me zakken in het dichts bij me staande klapstoeltje. Shit … de zitting en rugleuning zijn ook nat van de dauw. Ik vis een literfles spa uit de frigobox. Ik heb ze op enkele minuten tijd uitgezopen. Nadorst. Ik zit wat dwaas rond te kijken en besluit dat ik me moet ‘vermannen’. Dus in alle stilte verzamel ik propere kledij, wat toiletgerief en besluit ik op zoek te gaan naar een douche. Ik merk een waterdarm op die naar een uithoek van de weide loopt. Vier palen omzwachteld met zeildoek, een houten palet is de douchebak en een emmer met een geperforeerde bodem doet dienst als regendouche. Ik volg de darm en ik zie een Gardena tussenkoppeling met een kraantje. Ik bestudeer de boel. Zoals elke zichzelf respecterende man sta ik aan mijn scrotum te scharten en gun ze een moment waar ze niet langer hoeven te vechten tegen de zwaartekracht. Ondertussen lopen de eerste druppels door de emmer regendouche. Ik snak naar adem. Koud, koud, koud … berekoud! Ik hou het maar een tiental seconden uit. Een kwakkie shampoo op mijn kop en zeep me royaal in met lekker fruitige douchegel. Even op de tanden bijten en weer onder de koude douche. Ik tel tot 30 en leg mezelf op om een halve minuut onder het ijskoude water te staan. Ik heb het niet gehaald. Zou ik dan toch een mietje zijn? Ik droog me snel af, begin te gloeien, trek verse kleren aan en ruil de teenslippers voor iets warmer schoeisel. Ik kom er door.

Zes uur … ik kruip nog wat tussen de kids. Het lijkt alsof er wel tien hanen rond ons tentje afgesproken hebben om er een concert van jewelste te geven. Veel haantjesgekraai … heel veel haantjesgekraai …

En de eigenaar van die gele Series (met stuurbekrachtiging, schijfremmen, parabool veren rondom ) … die snurkt! Maar ’t is nen toffen pe.

Negen uur. Ontbijt. Roereitjes, gebakken spek en worst, rode bonen, tomaatjes … en koffie. Veel koffie. Smaakt. Miss Bugeye is in de weer en heel even kan ik haar vragen wie die ene Jef is. Ze wijst me hem aan en stapt even met me mee. Ze stelt me voor. Ik geraak aan de babbel met Jef en vertelt me wat hij allemaal aangepast heeft aan zijn Series. Ik sta verstelt. En hoe zit dat met die Overdrive? Vraag ik aan Jef … Hij kijkt me met fonkeloogjes aan en zegt doodleuk dat hij een stille Overdrive heeft. Ik geloof er in feite geen klote van, maar wanneer Jef me uitnodigt om een ritje te doen, sla ik dat niet af. Ik stap in zijn Series en onmiddellijk valt me zoveeel op. Comfortabele(re?) zetels van een Defender. Heel nette metertjes in het dash. Isolatie over de schakeltunnel, armsteunen in dezelfde mooie stof als het volledige dashboard. Mooi, mooi, mooi … Ik geef mijn ogen de kost. Motor slaat onmiddellijk en heel trefzeker aan. Stil, zelfs zacht. Koppeling grijpt correct aan, … de kerel stuurt met één vinger! Stuurbekrachtiging zo blijkt. En hij trekt lekker vinnig op, zonder ergens ‘dood’ te vallen. Dat ding blijft maar doorgaan! Whooowww … respect. En dan beroert de Jef de pook van de Overdrive. Ik sta verstelt. Ik hoor … nikske! Een zacht gezoem. Geen gejank, geen gekrijs … enkel zzzzoemmmmmmm … Miljaardedju. Hoe heeft die kerel met zijn ondeugende pretoogjes dat gefikst. Hij verklapt me zijn geheimpje: Slick 50 Gear Box. Staat bij deze dus op nummer één op mijn ‘must have’ lijstje. Ferm ding die Series van de Jef. Knap. Echt knap. Daar steken wellicht vele uurtjes huisvlijt in. Onlangs reed ik met een 90 TD5 van een kameraad van me. Nu mag ik gerust schrijven dat de Series van Jef stiller en lekkerder rijdt dan die TD5! Geen gezever!!!

Na het ritje met de Jef is het tijd voor het steenwerpen. Tof. En ook de kids mogen een worpje wagen en doen hun uiterste best, onder aanmoediging van de fiere ouders natuurlijk.

Dan volgde de groepsfoto en het plaatje is een lust voor het oog. Hier en daar nog wat Land Rover lullen en na de groepsfoto besluit ik samen met Isa en haar sympa Fiona om naar huis te tuffen. Eerst nog de trofee uitreiking. En natuurlijk een dankwoord van Carl ten overstaan van alle aanwezigen en vice versa. En zoals het een echte gentleman betaamt, zet hij zijn ouders en schoonouders in de bloemetjes met een kleine attentie voor hun hulp en bijstand gedurende het ganse treffen. Mooi zo.

Terug op het terrein is het inpakken en laden begonnen. Hier en daar staan al wat motorkappen omhoog. Even alles nog controleren en toch nog wat motorolie bijkappen. Fiona had blijkbaar heel wat dorst …

Kids nemen afscheid van elkaar en ook de volwassenen doen hun toer. Handjes schudden, elkander een goeie terugreis toewensen en hopelijk tot volgend jaar.

Off we go. Isa blijkt zowat de eerste vrouw te zijn die over een oriëntatie vermogen beschikt. Ik volg haar langsheen een mooi parcours en ondertussen maak ik me de bedenking dat Series eigenaars zich laten typeren door hun wagen. Zo vind ik de Fiona pick-up van Isa gewoonweg een sympathieke look hebben. Net als Isa zelf. En ‘The Boar’ van ElTee ziet er woest uit … net als zijn baasje en zijn Bull Terriër hond. Al blijkt die een echt doetje te zijn. Of ik het nu over ElTee heb, of z’n hond, dat mogen jullie zelf kiezen. En Waldorf zijn Series ziet er ‘rechttoe, rechtaan’ uit, zonder al te veel franjes of toeters en bellen … net als zijn baasje met zijn zo typerende droge humor.

Onderweg floept het ‘charge’ lampje van de Series zo nu en dan aan om halverwege de rit naar huis constant te blijven branden. Tiens … wa’s da nu weeral. Ik redeneer dat de batterij dus niet meer oplaadt. Ofwel is de batterij doodt, ofwel de alternator naar de haaien. Een stop onderweg zit er dus niet in en ik rij in één ruk naar huis. Ritje van een dikke 3 uur. Ik heb geen zin meer om langs alternatieve wegen te rijden, dus ik tuf verder op de autosnelweg. Aan zo’n 72 km/uur op gps. Onderweg schrik ik me te pletter door het luide claxonneren van een misnoegde camionette. De man haalt me in (blijkt helemaal niet moeilijk te zijn) en doet een niet te misverstane grijpbeweging naar zijn voorhoofd, waar hij me dus duidelijk wil maken of ik geschift ben. Ik laat mijn meest overdreven glimlach zien en hef mijn duim enthousiast in de lucht. Kerel begrijpt er geen snars van. Ik amuseer me kostelijk. No stress …

En zo komt aan alles een einde. Het Leaferstreffen zit erop. De Series is inmiddels gewassen en het sleutelen kan weer beginnen. De lekkende bourage tussen de diff en de propshaft, de batterij of de alternator, de as-ontluchter of de bourage op het linkerachterwiel en … de zoektocht naar Slick 50.

Thanks Carl en An en de rest van de crew. En dat ik me geamuseerd heb zullen jullie al wel begrepen hebben.

See you all next year!!!!

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image

image
Quote    Reply   

#2 [url]

Jul 2 12 3:44 PM

prachtig geschreven en heel mooie foto's

Land rover serie III 88 --1973
Landrover serie IIA 88 --1965
Landrover serie IIA 88 --1962
Landrover serie III 109 --1981
Land rover serie IIA 88 --1971
Minerva --1954

Quote    Reply   

#6 [url]

Jul 3 12 11:20 AM

[URL=http://imageshack.us/photo/my-images/189/leafers2.jpg/]image[/URL]

Blijkbaar is mijn LR nog goed voor het milieu ook. Al die vuile rook van het vuur wordt opgezogen .


PS. Mocht er enige verwaring ontstaan dit is niet gefotoshopt .

Victor = Land Rover Series II 88" 1959

The Land Rover for the farmer, the countryman and general industrial use

Quote    Reply   
Add Reply

Quick Reply

bbcode help